Hannie van Leeuwen (CDA) in de Singelhof in Maasland: "De verzorgingsstaat is onbetaalbaar geworden"

In een bomvolle zaal van de Singelhof in Maasland was vorige week woensdag mevrouw Hannie van Leeuwen op uitnodiging van het CDA - Midden-Delfland in samenwerking met de Ouderenbonden, te gast in onze gemeente. Het thema; "Zorg voor elkaar; omzien naar elkaar" werd door haar zodanig besproken dat het niet alleen bij mooie woorden bleef.

Tijdens haar inleiding kwam duidelijk naar voren dat zij vooral gekomen was om de meer dan honderd aanwezigen een spiegel voor te houden. Helder werd dat zij als 85 jarige, die nu al meer dan 40 jaar bezig is met beleid ten aanzien de Gezondheidszorg en het Ouderenbeleid, niet stil is blijven staan in het verleden maar vooral de huidige mentaliteit in haar inleiding betrok. Er is, volgens mevrouw van Leeuwen, een wereld van verschil met het beleid van de zestiger jaren van de vorige eeuw en het hedendaagse beleid. Wat toen in gang is gezet heeft als resultaat gehad dat Gezondheidszorg en Ouderenbeleid vanaf de zeventiger niet meer van de agenda af is geweest. "Maken we nu vanuit het verleden de balans op dan kunnen we constateren dat er overwegend een positief beeld is ontstaan. We hebben in dit land een goede gezondheidszorg en in verhouding tot de meeste andere landen een goed ouderenbeleid". Maar mevrouw van Leeuwen constateerde ook: "Dat de verzorgingsstaat onbetaalbaar is geworden. Ook door de medische technologische ontwikkelingen zijn de kosten de pan uitgevlogen. Vastgesteld kan ook worden dat leeftijdsfactoren inherent zijn aan de kosten van de gezondheidszorg. Met elkaar worden we steeds ouder en de meeste individuele kosten worden gemaakt boven de 80 jaar in de laatste 5 jaar van het leven".
"Daarbij kan je je afvragen of alles wat kan ook perse moet en of alle behandelingen tot in het oneindige doorgevoerd moeten worden. Wordt er niet vaak over behandeld en moet er niet meer gezocht worden naar een balans. Het gaat immers om de kwaliteit van leven met andere woorden moet het niet meer gaan; van levensduur naar levensdoel". "Als consumenten van de zorg zijn we weliswaar mondiger geworden maar zijn het niet vaak afgedwongen keuzes zonder zelf te kiezen wat men wil".

Solidariteit en gespreide verantwoordelijkheid.
Wat mevrouw van Leeuwen vooral mist is de onderlinge solidariteit in de samenleving. Er moet veel meer afstand genomen worden van de "graaicultuur". Dat we het in de achterliggende jaren steeds beter hebben gekregen is volgens spreekster; "een gepasseerd station". Er wordt pijn geleden vooral bij afhankelijke ouderen met een gering inkomen. De spanningen zullen daar op lopen. "Moeten de Ouderenbonden of het CDA geen beleid gaan maken voor alle kwetsbare groepen in de samenleving. Ook ouderen onderling zullen veel meer solidair moeten zijn" "Omzien naar elkaar" Het zal moeten gaan van een individualistische samenleving naar een collectieve verantwoordelijkheid. "Er wordt teveel geleund op de overheid waar de grenzen van de solidariteit steeds verder worden opgerekt." "Het is niet onredelijk dat de AOW leeftijd wordt verhoogd. De levensverwachting is immers veel hoger dan 40 jaar geleden. Als op de huidige voet wordt doorgegaan wordt het voor de volgende generaties onbetaalbaar".

Mevrouw van Leeuwen besloot haar inleiding met haar zienswijze op een aantal maatregelen die op ons afkomen zoals: Hogere eigen bijdrage in de zorgkosten; "ik kan hier mee leven, maar maak het wel inkomensafhankelijk". De eigen kosten voor intramurale zorg; "Maak ook deze inkomensafhankelijk". Dat wordt toegepast door de verlaging van de zorgtoeslag en verhoging van de eigen bijdrage.

Ook ten aanzien van het PersoonsGebondenBudget, de WMO, het passende onderwijs met een korting van 300 miljoen met de verdwijning van het rugzakje, de Wajong regeling, bracht spreekster haar duidelijke standpunten naar voren.

Met de toezegging van mevrouw van Leeuwen dat zij, als daar behoefte aan is, graag volgend jaar nog eens op de koffie komt werd deze interessante ochtend gesloten.